1800-222-222
contact [at] mehbang.net

مِهبانگ ، بانگِ دانش و خرَد

برای حمایت از ما ، یکی از ما باشید
10 جولای 2015

فایده‌های خوابِ خوبِ شبانه

/
نوشته شده توسط
/
دیدگاه2

ساعت 4 صبحه، هشت ساعت دیگر امتحان بزرگی در پیش است و بعد از آن هم تکنوازی پیانو.
روزها در حال تمرین و مطالعه بوده‌ای، اما هنوز احساس می‌کنی که برای هر دوی آن‌ها آماده نیستی. پس، چه کار می‌تونی بکنی؟
خب، میتونی یک فنجان دیگه قهوه بنوشی و بقیه‌ی ساعات باقی‌مونده رو به تمرین پیانو و مطالعه بپردازی.
اما، چه باور کنی یا نه، ممکنه که بهتر باشه کتابتو ببندی، موسیقی رو هم کنار بگذاری و به تختخواب بری.
خواب، تقریبن یک سوم عمر ما رو دربر می‌گیرد.
اما خیلی از ما، به طرز شگفت‌‌آوری، نسبت با آن بی توجه هستیم. این بی‌توجهی گاهی منجر به بروز برخی سوء تفاهمات بزرگ می‌گردد.
خوابیدن هدر دادن زمان نیست. یا اینکه تنها استراحت کردن بعد از انجام دادن کارهای مهم. برعکس، نقشی حیاتی دارد.
زمانی‌که بدن شما در تعادل است و یا در حال تنظیم سیستم‌های حیاتی خود است، تنفس به شکل موثر تنظیم همه‌چیز از گردش خون گرفته تا رشد بدن و واکنش ایمنی رخ خواهد داد.
بسیار خوب. اما بعد از این شما می‌توانید در مورد همه آن‌‌ها نگران باشید، امتحان کنید، خوب نیست؟ خب، کاملن سریع نیست.
واضح است که خواب برای مغز شما بسیار حیاتیست. به خاطر اینکه یک پنجم خون گردشی بدن شما هنگامی که می‌خوابید به سمت مغز شما هدایت می‌شود؛ و چه اتفاقی رخ می‌دهد وقتی که شما می‌خوابید
دوره‌ی فعال بسیار شدید برای بازسازی بسیار حیاتی برای نحوه‌ی کارکرد حافظه‌ی ما. در نگاه اول توانایی ما در به‌خاطر آوردن برخی چیزها به هیچ وجه خیلی با شکوه به نظر نمی‌رسد.
روانشناسی در قرن نوزدهم به نام هرمان ابینگ‌هَوس (Herman Ebbinghaus) اثبات کرد که ما معمولن 40 درصد اطلاعات جدید را در مدت بیست دقیقه‌ی اول یادگیری فراموش می‌کنیم. پدیده‌ای که به نام منحنی فراموشی شناخته می‌شود
اما این از دست دادن اطلاعات، می‌تواند از طریق تحکیم حافظه برطرف شود، جریانی که توسط آن اطلاعات از قسمت حافظه‌ی کوتاه مدت مغز به قسمت حافظه‌ی بلند مدت و دائمی مغز منتقل می‌شود.
این تحکیم با کمک بخش مهمی از مغز رخ می‌دهد، به نام هیپوکامپوس.
نقش آن در ایجاد حافظه‌ی بلند مدت توسط برندا میلنر Brenda Milner در 1950s با تحقیق بر روی بیماری با نام H.M اثبات گردید.
بعد از اینکه هیپوکامپوس مغز اون خارج شد توانایی H.M، در خلق جدید حافظه‌ی کوتاه مدت آسیب دید. اما او قادر به انجام کارهای فیزیکی از طریق تکرار بود. به‌خاطر خارج کردن بخش هیپوکامپوس مغز تولید حافظه‌ی بلند مدت او نیز دچار آسیب گشت؛ چیزی‌که این تحقیق در میان سایر موارد نمایان می‌کند این است که بخش هیپوکامپوس مغز کاملن
در تحکیم حافظه‌ی بلند مدت اخباری دخیل بود. مانند واقعیات و مفاهیم، به نسبت حافظه‌ی رویه‌ای(روندی) شما نیازمند به‌خاطرداشتن آن آزمایش هستید. آزمایشاتی از قبیل: حرکت انگشتان که شما برای مهارت در تک نوازی نیازمندید.
یافته‌های میلنر همراستا با تحقیقات اریک کندل در دهه‌ی 90 میلادی مدل حال حاضر از چگونگی کارکرد جریان تحکیم را به ما نشان می‌‌دهد.
اطلاعات حسی در ابتدا رونویسی شده و به شکل موقتی در نورون‌ها(عصب‌ها) به شکل حافظه‌ی کوتاه مدت ثبت می‌گردد. سپس از آنجا به هیپوکامپوس منتقل می‌شوند که موجب تقویت و بهبود نورون‌ها در ناحیه غشایی مغز می‌گردد.
به سبب وجود پدیده‌ی انعطاف‌پذیری عصبی جوانه‌‌های پیوندگاهی(سیناپسی) شکل می‌گیرند و اجازه‌ی ارتباطات جدید بین نورون‌ها(رشته‌های عصبی) و تقویت شبکه‌ی عصبی را صادر می‌کنند. در جایی‌که اطلاعات به عنوان حافظه‌ی بلند مدت برمی‌گردد.
پس چرا ما بعضی از چیزها را به یاد می‌آوریم و بعضی دیگر را نه؟
خب، راههای کمی برای تاثیر گذاشتن بر آفزایش و کارایی حفظ اطلاعات در حافظه وجود دارد. به عنوان مثال، اطلاعاتی که به هنگام تشدید احساسات و یا حتی استرس شکل می‌گیرند. به خاطر ارتباط هیپوکامپوس با احساس، بهتر در حافظه ضبط می‌شوند. اما، یکی از عوامل اصلی که به تحکیم حافظه کمک می‌کند. بله درست حدس زدید. یک خواب خوب شبانه است خواب شامل 4 مرحله می‌شود.
عمیق ترین قسمت آن خواب با موج آرام(که در آن قسمت از خواب، شما رویایی نمی‌بینید) و خواب با حرکات سریع چشم است. دستگاه اندازه‌گیری فعالیت مغز، که افراد را در این مراحل رصد می‌کند ضربات الکترونیکی در حال حرکت بین سلول‌های مغزی، هیپوکامپوس، ماده‌ی خاکستری مغز و لایه‌ی بیرونی مغز را نشان می‌دهد، که به عنوان دستگاه دریافت و انتقال تشکیل حافظه، فعالیت می‌کند، و دیگر مراحل مختلف خواب که کمک به تحکیم انواع حافظه می‌کنند، نشان داده شده است.
در هنگامی‌که حرکت چشم ها سریع نیست –هنگام خواب عمیق حافظه‌ی اخباری برای ذخیره در قسمت موقت در بخش پیشین هیپوکامپوس، رمزگذاری می‌شود.
به هنگام ادامه‌ی ارتباط بین قسمت غشایی مغز و هیپوکامپوس توزیع تدریجی برای ثبت بلند مدت در بخش کورتکس(لایه غشایی) موجب فعال شدن مجدد این قسمت می‌شود.
خواب دیدن، از طرفی دیگر، به خاطر شباهت آن با کارکرد مغز در ارتباط با تحکیم حافظه‌ی رویه‌ای(روندی) است.
بنابراین بر اساس این تحقیق سه ساعت پس از به خاطر سپردن فرمول‌های ریاضی و یا یک ساعت پس از تمرین کردن، ایده‌آل ترین زمان برای خوابیدن است. خوشبختانه شما می‌توانید ببینید وقتی که به اندازه‌ی کافی نمی‌‌خوابید نه‌تنها به حافظه‌ی بلند مدت خود آسیب وارد می‌کنید بلکه باعث کاهش میزان ثبت تمامی اطلاعاتی که در شب قبل یادگرفته‌اید می‌شوید تمامی آنها تنها منجر به تایید این جمله‌ی عاقلانه می‌شود.
قبل از انجام کاری در مورد آن خوب فکر کنید زمانی‌که شما در مورد تمامی بازسازی‌های داخلی فکر می‌کنید، به هنگام چرت زدن ارتباطات جدید شکل می‌گیرد! و شما حتی می‌توانید بگویید که خواب صحیح، منجر به داشتن مغزی جدید و بهبود یافته به هنگام بیدار شدن در صبح در مواجهه با چالش‌های پیش رو می‌شود.

2 پاسخ

ارسال پاسخ

مجموعه‌ی کامل کلاس‌ها و سمینارها بزودی در بخش محصولات در دسترس قرار خواهد گرفت! رد کردن